Zaraza ziemniaczana na pomidorach należy do najgroźniejszych chorób, jakie mogą pojawić się w przydomowym warzywniku. Jej rozwój bywa bardzo szybki, szczególnie w okresach wilgotnej pogody, częstych opadów, chłodniejszych nocy i długo utrzymującej się rosy. W przypadku tej choroby szybka reakcja ma duże znaczenie dla ograniczenia strat w zbiorach. Zarazę ziemniaczaną w uprawie pomidorów wywołuje Phytophthora infestans, który może porażać liście, łodygi i owoce. Największe ryzyko występuje podczas wilgotnej pogody, częstych opadów, chłodniejszych nocy i długo utrzymującej się rosy. Dlatego w przypadku zarazy ziemniaczanej najważniejsza jest szybka reakcja. Warto wiedzieć, jak rozpoznać zarazę ziemniaczaną na pomidorach, kiedy usuwać chore krzaki, co zrobić z owocami oraz jak ograniczyć dalsze rozprzestrzenianie się infekcji.

Pomidory należą do najchętniej uprawianych warzyw w ogrodach warzywnych, na balkonach i w tunelach foliowych. Czerwiec jest jednak miesiącem, w którym początkujący ogrodnicy popełniają najwięcej błędów wpływających na zdrowotność roślin oraz późniejsze plonowanie. W tym okresie pomidory bardzo intensywnie rosną, rozwijają system korzeniowy, tworzą nowe pędy, kwitną i zaczynają zawiązywać pierwsze owoce. Nawet niewielkie zaniedbania mogą skutkować słabym wzrostem, żółknięciem liści, opadaniem kwiatów lub rozwojem groźnych chorób grzybowych. Uprawa pomidorów w donicach i tunelu wymaga nieco innego podejścia niż w gruncie. Rośliny rosnące w donicach mają ograniczoną ilość podłoża, szybciej tracą wodę i są bardziej narażone na przegrzewanie. Z kolei pomidory uprawiane w tunelach foliowych i szklarniach problemem często narażone są na zbyt wysoką temperaturę i nadmierną wilgotność powietrza. Poznanie najczęstszych błędów pozwala uniknąć wielu problemów oraz uzyskać zdrowe, silne rośliny dające obfite plony przez całe lato.