Sucha zgnilizna wierzchołkowa pomidora to jedna z najczęściej występujących fizjologicznych chorób pomidorów, a także papryk i bakłażanów. Choć nie jest wywoływana przez grzyby czy bakterie, może prowadzić do znacznych strat w plonach, jeśli nie zostanie odpowiednio wcześnie rozpoznana i leczona. Charakterystyczne czarne końcówki pomidorów i brunatnienie końcówek pomidorów to sygnały, których nie wolno bagatelizować. Dziś postaramy się odpowiedzieć na kluczowe pytania dotyczące przyczyn powstawania suchej zgnilizny wierzchołkowej pomidorów oraz tego jak przeciwdziałać niedoborom wapnia u pomidorów i chronić zarówno uprawy gruntowe, szklarniowe jak i doniczkowe. 

Jedną z częściej występujących chorób fizjologicznych pomidorów i papryk jest właśnie sucha zgnilizna wierzchołkowa. Charakterystyczne ciemne plamy pojawiające się na wierzchołkach pomidorów, papryk ale i bakłażanów stanowią poważny problem nie tylko estetyczny. Owoce porażone suchą zgnilizną wierzchołkową nie nadają się do konsumpcji, a choroba niewychwycona w porę zagraża plonom. Główną przyczyną jej występowania jest niedostateczna podaż wapnia na etapie zawiązywania się owoców. Najpowszechniejszym czynnikiem warunkującym rozwój choroby jest zbyt wysoka temperatura otoczenia – dlatego latem zwłaszcza na przełomie czerwca i lipca warto uważniej niż dotychczas obserwować i sprawdzać stan upraw pomidorów i papryk. Warto również zaznaczyć, że sucha zgnilizna wierzchołkowa częściej pojawia się też na krzakach pomidorów i papryk uprawianych w pojemnikach i donicach, gdzie ilość podłoża na roślinę jest ograniczona.