Pomidory należą do najchętniej uprawianych warzyw w ogrodach warzywnych, na balkonach i w tunelach foliowych. Czerwiec jest jednak miesiącem, w którym początkujący ogrodnicy popełniają najwięcej błędów wpływających na zdrowotność roślin oraz późniejsze plonowanie. W tym okresie pomidory bardzo intensywnie rosną, rozwijają system korzeniowy, tworzą nowe pędy, kwitną i zaczynają zawiązywać pierwsze owoce. Nawet niewielkie zaniedbania mogą skutkować słabym wzrostem, żółknięciem liści, opadaniem kwiatów lub rozwojem groźnych chorób grzybowych. Uprawa pomidorów w donicach i tunelu wymaga nieco innego podejścia niż w gruncie. Rośliny rosnące w donicach mają ograniczoną ilość podłoża, szybciej tracą wodę i są bardziej narażone na przegrzewanie. Z kolei pomidory uprawiane w tunelach foliowych i szklarniach problemem często narażone są na zbyt wysoką temperaturę i nadmierną wilgotność powietrza. Poznanie najczęstszych błędów pozwala uniknąć wielu problemów oraz uzyskać zdrowe, silne rośliny dające obfite plony przez całe lato.

Uprawa współrzędna pomidorów to świadome łączenie gatunków roślin w obrębie jednej grządki w taki sposób, aby wzajemnie się wspierały, ograniczały liczebność szkodników i chorób oraz efektywnie wykorzystywały zasoby gleby. To też doskonały sposób na lepsze zagospodarowanie przestrzeni uprawnej w ogrodzie. Allelopatia - to zjawisko biologiczne polegające na wydzielaniu przez rośliny związków chemicznych, które wpływają na wzrost i rozwój innych roślin rosnących w ich sąsiedztwie. Odpowiednie zestawienie różnych gatunków warzyw, ziół i kwiatów uprawianych na jednej przestrzeni pozwala zwiększyć plonowanie i zmniejszyć konieczność stosowania chemicznej ochrony roślin. W praktyce to metoda szczególnie ceniona w ogrodach ekologicznych i przydomowych warzywnikach. Metoda ta pozwala lepiej wykorzystać przestrzeń i zwiększa bioróżnorodność w warzywniku.

Sucha zgnilizna wierzchołkowa pomidora to jedna z najczęściej występujących fizjologicznych chorób pomidorów, a także papryk i bakłażanów. Choć nie jest wywoływana przez grzyby czy bakterie, może prowadzić do znacznych strat w plonach, jeśli nie zostanie odpowiednio wcześnie rozpoznana i leczona. Charakterystyczne czarne końcówki pomidorów i brunatnienie końcówek pomidorów to sygnały, których nie wolno bagatelizować. Dziś postaramy się odpowiedzieć na kluczowe pytania dotyczące przyczyn powstawania suchej zgnilizny wierzchołkowej pomidorów oraz tego jak przeciwdziałać niedoborom wapnia u pomidorów i chronić zarówno uprawy gruntowe, szklarniowe jak i doniczkowe. 

Jedną z częściej występujących chorób fizjologicznych pomidorów i papryk jest właśnie sucha zgnilizna wierzchołkowa. Charakterystyczne ciemne plamy pojawiające się na wierzchołkach pomidorów, papryk ale i bakłażanów stanowią poważny problem nie tylko estetyczny. Owoce porażone suchą zgnilizną wierzchołkową nie nadają się do konsumpcji, a choroba niewychwycona w porę zagraża plonom. Główną przyczyną jej występowania jest niedostateczna podaż wapnia na etapie zawiązywania się owoców. Najpowszechniejszym czynnikiem warunkującym rozwój choroby jest zbyt wysoka temperatura otoczenia – dlatego latem zwłaszcza na przełomie czerwca i lipca warto uważniej niż dotychczas obserwować i sprawdzać stan upraw pomidorów i papryk. Warto również zaznaczyć, że sucha zgnilizna wierzchołkowa częściej pojawia się też na krzakach pomidorów i papryk uprawianych w pojemnikach i donicach, gdzie ilość podłoża na roślinę jest ograniczona.

Już po 15 maja kiedy minie ryzyko przymrozków z powodzeniem sadzić można do gruntu zahartowane wcześniej sadzonki pomidorów. Dziś wpis o tym, jak to zrobić by rośliny zdrowo rosły zarówno te sadzone w warzywniku jak i te, które trafią do pojemników i donic na balkonie czy tarasie. Pomidory, to bez wątpienia najchętniej sadzone warzywa, a smak tych dojrzewających na słońcu, własnoręcznie podlewanych i pielęgnowanych jest o niebo lepszy od sklepowych odpowiedników. Kto choć raz spróbował swoich siła w uprawie od nasionka i doczekał się obfitych pomidorowych plonów, ten co roku będzie szykował miejsce w ogrodzie ma kilka pomidorowych sadzonek. Obfitość odmian, kolorów, rozmiarów i smaków sprawia, że już nawet na niewielkiej przestrzeni w zaciszu balkonowej oazy pozwolić sobie można na małą pomidorową sadzonkę, która w sezonie będzie nie tylko pięknie wyglądała pośród ziół i kwiatów, ale też obficie owocowała ciesząc podniebienie prawdziwym pomidorowym smakiem.