Pomidory należą do najchętniej uprawianych warzyw w ogrodach warzywnych, na balkonach i w tunelach foliowych. Czerwiec jest jednak miesiącem, w którym początkujący ogrodnicy popełniają najwięcej błędów wpływających na zdrowotność roślin oraz późniejsze plonowanie. W tym okresie pomidory bardzo intensywnie rosną, rozwijają system korzeniowy, tworzą nowe pędy, kwitną i zaczynają zawiązywać pierwsze owoce. Nawet niewielkie zaniedbania mogą skutkować słabym wzrostem, żółknięciem liści, opadaniem kwiatów lub rozwojem groźnych chorób grzybowych. Uprawa pomidorów w donicach i tunelu wymaga nieco innego podejścia niż w gruncie. Rośliny rosnące w donicach mają ograniczoną ilość podłoża, szybciej tracą wodę i są bardziej narażone na przegrzewanie. Z kolei pomidory uprawiane w tunelach foliowych i szklarniach problemem często narażone są na zbyt wysoką temperaturę i nadmierną wilgotność powietrza. Poznanie najczęstszych błędów pozwala uniknąć wielu problemów oraz uzyskać zdrowe, silne rośliny dające obfite plony przez całe lato.

Uprawa współrzędna pomidorów to świadome łączenie gatunków roślin w obrębie jednej grządki w taki sposób, aby wzajemnie się wspierały, ograniczały liczebność szkodników i chorób oraz efektywnie wykorzystywały zasoby gleby. To też doskonały sposób na lepsze zagospodarowanie przestrzeni uprawnej w ogrodzie. Allelopatia - to zjawisko biologiczne polegające na wydzielaniu przez rośliny związków chemicznych, które wpływają na wzrost i rozwój innych roślin rosnących w ich sąsiedztwie. Odpowiednie zestawienie różnych gatunków warzyw, ziół i kwiatów uprawianych na jednej przestrzeni pozwala zwiększyć plonowanie i zmniejszyć konieczność stosowania chemicznej ochrony roślin. W praktyce to metoda szczególnie ceniona w ogrodach ekologicznych i przydomowych warzywnikach. Metoda ta pozwala lepiej wykorzystać przestrzeń i zwiększa bioróżnorodność w warzywniku.

Sucha zgnilizna wierzchołkowa pomidora to jedna z najczęściej występujących fizjologicznych chorób pomidorów, a także papryk i bakłażanów. Choć nie jest wywoływana przez grzyby czy bakterie, może prowadzić do znacznych strat w plonach, jeśli nie zostanie odpowiednio wcześnie rozpoznana i leczona. Charakterystyczne czarne końcówki pomidorów i brunatnienie końcówek pomidorów to sygnały, których nie wolno bagatelizować. Dziś postaramy się odpowiedzieć na kluczowe pytania dotyczące przyczyn powstawania suchej zgnilizny wierzchołkowej pomidorów oraz tego jak przeciwdziałać niedoborom wapnia u pomidorów i chronić zarówno uprawy gruntowe, szklarniowe jak i doniczkowe. 

Uprawa pomidorów z nasion we własnym ogrodzie to doskonałe rozwiązanie dla osób ceniących smak i jakość warzyw. Jednym z głównych atutów jest ogromna różnorodność dostępnych odmian. Można wybierać spośród dziesiątek odmian o różnych kształtach, barwach, smakach i wielkościach owoców. Warto też dobrać właściwą odmianę w zależności od miejsca w którym rosnąć będą pomidorowe krzaczki. Można zdecydować się na pomidor gruntowy, który świetnie sprawdzą się w tradycyjnych warunkach ogrodowych – na grządkach tradycyjnych i podwyższanych. Dla osób posiadających szklarnię lub tunel foliowy doskonale sprawdzi się pomidor szklarniowy, który daje większe i wcześniejsze plony – przy czym do obfitego plonowania musi mieć zapewnione iście szklarniowe warunki. Dla osób, które chciały by rozpocząć swoją przygodę z pomidorami na balkonie czy tarasie doskonale sprawdzą się karłowe gatunki o licznych drobnych owocach. Pomidor do uprawy na balkonie to idealny wybór, gdy do dyspozycji jest jedynie ograniczona przestrzeń.

Jedną z częściej występujących chorób fizjologicznych pomidorów i papryk jest właśnie sucha zgnilizna wierzchołkowa. Charakterystyczne ciemne plamy pojawiające się na wierzchołkach pomidorów, papryk ale i bakłażanów stanowią poważny problem nie tylko estetyczny. Owoce porażone suchą zgnilizną wierzchołkową nie nadają się do konsumpcji, a choroba niewychwycona w porę zagraża plonom. Główną przyczyną jej występowania jest niedostateczna podaż wapnia na etapie zawiązywania się owoców. Najpowszechniejszym czynnikiem warunkującym rozwój choroby jest zbyt wysoka temperatura otoczenia – dlatego latem zwłaszcza na przełomie czerwca i lipca warto uważniej niż dotychczas obserwować i sprawdzać stan upraw pomidorów i papryk. Warto również zaznaczyć, że sucha zgnilizna wierzchołkowa częściej pojawia się też na krzakach pomidorów i papryk uprawianych w pojemnikach i donicach, gdzie ilość podłoża na roślinę jest ograniczona.

Obfitość pomidorowych odmian sprawia, że często ciężko jest się zdecydować, którą odmianę w danym sezonie wysiać w ogrodzie. Pomidory różnią się kolorem, wielkością owoców oraz oczywiście smakiem. Uprawiać można takie, które na kanapki sprawdzą się idealnie oraz odmiany z przeznaczeniem na sosy i przetwory. Wybierać można spośród wielu ciekawych odmian również z uwzględnieniem miejsca uprawy. Na opakowaniach nasion znaleźć można informację czy dana odmiana jest przeznaczona do uprawy gruntowej czy szklarniowej. W zależności od tego ile miejsca chcemy przeznaczyć na pomidorowe poletko wybierać można również odmiany niskie samokończące się idealne do uprawy w donicach na balkonach czy tarasach oraz wysokie wymagające podpór dedykowane na przykład do uprawy na podwyższanych grządkach w szklarniach czy tunelach foliowych.

Już po 15 maja kiedy minie ryzyko przymrozków z powodzeniem sadzić można do gruntu zahartowane wcześniej sadzonki pomidorów. Dziś wpis o tym, jak to zrobić by rośliny zdrowo rosły zarówno te sadzone w warzywniku jak i te, które trafią do pojemników i donic na balkonie czy tarasie. Pomidory, to bez wątpienia najchętniej sadzone warzywa, a smak tych dojrzewających na słońcu, własnoręcznie podlewanych i pielęgnowanych jest o niebo lepszy od sklepowych odpowiedników. Kto choć raz spróbował swoich siła w uprawie od nasionka i doczekał się obfitych pomidorowych plonów, ten co roku będzie szykował miejsce w ogrodzie ma kilka pomidorowych sadzonek. Obfitość odmian, kolorów, rozmiarów i smaków sprawia, że już nawet na niewielkiej przestrzeni w zaciszu balkonowej oazy pozwolić sobie można na małą pomidorową sadzonkę, która w sezonie będzie nie tylko pięknie wyglądała pośród ziół i kwiatów, ale też obficie owocowała ciesząc podniebienie prawdziwym pomidorowym smakiem.

Pomidorowe sadzonki mają już więcej niż jedną parę liści właściwych więc czas zapewnić im nieco więcej miejsca. Pomidory zarówno te wysiane rzutowo do doniczek, jak i te siane po jednym nasionku do wielodoniczek wymagają pikowania. Aby sadzonki pięknie rosły i zbudowały masę liściową, sztywną łodygę oraz dobrze rozrośniętą bryłę korzeniową muszą zostać przepikowane. Jest to zabieg istotny zwłaszcza dla sadzonek wysianych zbyt gęsto, tych mocno wyciągniętych na łodygach oraz wysianych zbyt wcześnie. Pikowanie samo w sobie nie jest trudne choć przyznamy, że przy ciężkiej ręce do wysiewów i dużym zagęszczeniu sadzonek może być wyzwaniem nawet dla zaprawionych w ogrodniczych bojach. Warto wiedzieć jak robić to poprawnie by nie uszkodzić roślin. Nie ma nic gorszego, jak wyhodować sobie piękną sadzonkę pomidora czy papryki, a później niechcący zmarnować sadzonkę przy przesadzaniu. Sezon wysiewowy w pełni i w którymś momencie uprawy trzeba będzie przenieść sadzonki do większych doniczek/pojemników dlatego dziś podpowiemy: co? jak? i kiedy? najlepiej zrobić.

Każdy, kto choć raz pokusił się o uprawę własnych pomidorków ten wie, jak ważne jest przygotowanie zdrowych i silnych pomidorowych rozsad. Ponieważ pomidory są roślinami o długim okresie wegetacji należy liczyć się z tym, że im później zostaną wysiane na rozsady tym później pomidorowe krzaki zaczną kwitnąć i owocować. Wysiew prowadzić można na ciepłych domowych parapetach począwszy do odmian karłowych, a na wysokich odmianach skończywszy. Warto pamiętać o kilku ważnych elementach warunkujących otrzymanie zdrowych sadzonek.